Şimdilerde, hidatik kistler ve lezyonlar ile münasebet içerisindeyim. Aslında lezyon da bildiğimiz kist hidatiği de, yerine göre anlamca farklılık gösterdiği için, ayrıcı özellikleri belirtmek zorunda kalıyorum.Vücudumda güzel bir yerdeler, cerrahi müdahale de fayda etmedi, bırakmıyorlar peşimi.
Önceleri boyları uzun ve kilolulardı, 15cm uzunluğunda ve genişcene böyle!. İçleri yeşil mi yeşil bir sıvı ile dolu, dışı ise bildiğimiz işkembe, gerçekten görünüşleri aynen öyle. Neyse, boydan falan girdik konuya oradan devam edelim, şimdilerde ise biraz daha kısalar, 13cm kadar. Evet, komik ve bir o kadar da düşündürücü. İnsanı kendileri ile yalnızlığa çekiyor bu meretler; alkol yasak, koşmak, didişmek, ağır kaldırmak, ani hareket hatta futbol daha da kötüsü göğüs ile topu indirmek bile. Malum, patlama, kana bulaşma, vücuda yayılma riski olunca insan bir düşünüyor önce, ağırdan alıyor hayatı. 'Siktirtme kaptanını' diyesim geliyor ya, neyse diyorum gene.
Konuyu jet hızıyla değiştirip, yazıya eğitim ve öğretimden devam ediyorum. Şimdi önümde iki adet sınav var, böyle kuş yumurtası gibi. Ben daha önce hiç kuş yumurtası yemedim, tadı nasıl bilmem, yumurtaları yemeden zevkine kırabilirim de; lakin merak ve tat hevesi ile kıvamında yiyebilirim de. İpler benim elimde gözükse de, 'yavaş' geliniz uyarısı var. Önümüzde kısa bir süre kaldı, hep birlikte göreceğiz bu yumurtaların akıbetini.
Herkes için gelsin, Bush - The Chemicals Between Us
Uykusuz Liman'dan Sevgiler,
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder